batmaq

batmaq
глаг.
1. вонзаться, вонзиться. Ayağıma tikan batdı мне в ногу вонзилась колючка
2. погружаться, погрузиться; окунаться, окунуться (в воду)
3. тонуть, утонуть, пойти ко дну. Dəmir suda batır железо тонет в воде
4. закатываться, закатиться; заходить, зайти (о небесных телах: о солнце, луне и т.п.). Günəş batırdı солнце заходило
5. пропадать, пропасть, погибать, погибнуть; o bizə kömək etməsə, batdıq если он нам не поможет, мы пропали
6. скрываться, скрыться. Ay tez-tez buludlara girib batırdı луна часто скрывалась за тучами и пропадала
7. вдавливаться, быть вдавленным, вогнуться, получить вмятину
8. вязнуть, завязнуть, увязнуть. Palçığa batmaq завязнуть в грязи, maşın qarda batmışdır машина завязла в снегу
9. пачкаться, запачкаться, выпачкаться, мараться, замараться обо что-л., в чём-л., чем- л., перемазываться, перемазаться. Paltarı palçığa batmaq выпачкаться в грязи
10. кануть, пропасть бесследно, исчезнуть. İzsiz batmaq кануть без следа
11. терять, потерять (о голосе, слухе). Səsi batmaq потерять голос, охрипнуть; qulağı batmaq потерять слух, оглохнуть
◊ bata bilmək kimə одолеть, пересилить кого, bata bilməmək kimə не справиться с кем, не пересилить кого, ağlına batmaq начинать понимать; günaha batmaq грешить, согрешить

Azərbaycanca-rusca lüğət. Dörd cilddə. Bakı, “Şərq-Qərb”. . 2006.

Игры ⚽ Поможем сделать НИР

Смотреть что такое "batmaq" в других словарях:

  • batmaq — f. 1. Şiş tərəfi ilə bir yerə sancılmaq, girmək, soxulmaq (ucu iti şeylər haqqında). Ayağıma mıx batdı. Barmağıma iynə batdı. – Tikan olub ayağa batınca, gül ol yaxaya sancıl. (Ata. sözü). // məc. Batan kimi, girən kimi hiss olunmaq; sancmaq.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • batma — «Batmaq»dan f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • göz — is. 1. İnsan və heyvanda görmə orqanı. Qara gözlər. Ala gözlər. İri göz. – Xumar xumar baxmaq göz qaydasıdır; Lalə tək qızarmaq üz qaydasıdır. M. P. V.. Arvad . . yaşarmış gözlərini silib ərinin qabağında döyükə döyükə qaldı. S. Rəh.. Göz ağı… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • matəm — is. <ər.> Yas, təziyə, əza. Matəm geymək məc. – matəm əlaməti olaraq qara geymək; yas saxlamaq, təziyə tutmaq. Mən köçdüm dünyadan vaxtından qabaq; Ki, matəm geyməsin bu ana torpaq. M. R.. Matəm qopmaq – ağlaşma başlamaq, yas qurulmaq.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qulaq — is. 1. İnsan və heyvanlarda eşitmə orqanı. Qulağı ağrımaq. Qulaq həkimi. – Nəvəsi onun . . burnundan, qulağından yapışır, boğazının altını qıdıqlayır. M. Rz.. 2. Qulaqları örtmək üçün papağın yanlarından sallanan hissəsi. Papağın qulaqlarını… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qəm — is. <ər.> Kədər, dərd, qüssə, könül tutqunluğu. İnsanın təbiətində iki ümdə xasiyyət qoyulubdur: biri qəm, biri fərəh; ağlamaq əlaməti qəmdir, gülmək əlaməti fərəhdir. M. F. A.. Eşqin yolunda qəm verə üz, aşiq inciməz. S. Ə. Ş.. Cahanda… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qan — is. 1. Orqanizmin damarlarında dövr edib, onun bütün hüceyrələrinin qidalanmasını və maddələrin mübadiləsini təmin edən qırmızı maye. Sadıq kişi əllərinin qanını arxda yuyub üz qoydu həyətdən çıxmağa. C. M.. . . Çox qan itirməsinə baxmayaraq,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qan-tər — is. Çox ağır, əziyyətli, yorucu, gərgin iş nəticəsində bərk tərləmə. Su gəlir lülə lülə; Yar gəlir gülə gülə; Əlində güllü dəsmal; Qan tərin silə silə. (Bayatı). Qantər içində – zəhmətlə, məşəqqətlə, çox böyük zəhmət çəkərək, tər tökə tökə.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ad — is. 1. Doğulduğu zaman adama verilən şəxsi isim. Ad və soyad. Ad qoymaq. Adın nədir? Adını söyləmək. – Sən öləsən, Xanmirzə bəyin adını verən kimi, qoçaqlar o saat qalxdılar. N. V.. // Ləqəb, təxəllüs. 2. Şöhrət. <Elmar:> Siz qızları ad… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ağıl — 1. is. <ər.> 1. İnsanda düşünmə və dərketmə qabiliyyəti; zəka. // Şüur, idrak. Bu növcavan gülüzlü, xoşsifətli olub, ağıl və kamalı üzündən məlum edirdi. N. N.. Ağıl deyir, qalmayacaq yer üzündə qandan əsər; Hər könülə ilham kimi gələcəkdir …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • baş — is. 1. İnsan bədəninin kəllə və sifətdən ibarət olan yuxarı hissəsi. İri baş. Onun başı ilə bədəni arasında tənasüb yoxdur. – Baş bədənin tacıdır, gözlər onun daş qaşı. (Ata. sözü). // Heyvan bədəninin beyin olan yuxarı və ya ön hissəsi. Toğlular …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»